امروز بعدازظهر به تماشای مسابقه فوتبال بين ايران و عراق در فينال مسابقات قهرمانی غرب آسيا از شبکه سوم سيما نشسته بودم  در حالی که اين مسابقات در کشور اردن برگزار مي شد و جمعيت زيادی از عراقيها در ورزشگاه حضور داشتند وتيم خود را تشويق می کردند و هر از گاهی هم چند نفر از تماشاچيان طرفدار تيم ايران نشان داده می شدند يا البته بهتر است بگويم هر از چند گاهی يک صحنه از تماشاچيان ايران دوباره پخش مي شد که همگی خانمهای محجبه ايی بودند.

نکته جالب توجه در اين ميان که مرا بر آن داشت تا اين مقاله را بنويسم سخنان گزارشگر مسابقه آقای خيابانی بود که در کمال تعجب سخنانش را در حين بازی مي شنيدم.بله آقای خيابانی مي گفت تعداد زيادی از عراقيها در ورزشگاه حضور دارند که به خاطرهم مرز بودن اين کشور با عراق و به دليل اينکه عراقيها در کشور خود وضعيت بسيار ناجوری دارند مجبورند در کشورهای ديگر زندگی کنند و به دليل وضعيت ناراحت کننده ايی که آمريکايیها در عراق به وجود آورده اند آنها نمی توانند در کشور خود زندگی کنند و ..

نمی دانم ولی در آن لحظه احساس می کردم که اين کاملا يک کار از پيش تعيين شده بود و گزارشگر سخنانی را می گفت که بر عهده اش گذاشته بودند .

و چه اندوه بار که رسانه جمهوری اسلامی حتی ازيک بازی ساده فوتبال نيز برای تزريق افکار و عقيده های خود در ذهن اين ملت چشم پوشي نمي کند!! در اين حکومت دين ، سياست ، ورزش و خلاصه برای هيچ چيزی حد و مرز معينی وجود ندارد وهمه چيز در هم مخلوط است.

البته از اين حرکات سياسی و مذهبی بسيار در ورزش کشورمان ديده ايم چه در مراسم جشن های قهرمانی تيم ها که تا يکسری مراسم مذهبی به جا آورده نشود مثل نماز شکر و فرياد يا زهرا يا زهرا يا .. به سرانجام نخواهد رسيد. که تمام اينها نه از روی  ايمان قلبی است که همه تظاهر و سياست بازی است که اگر از دل بود احتياج به اين همه بوق و کرنا نداشت ..

و در اين ميان تنها سئوالات بی پاسخ ايی  مي مانند :

بله خيل عظيم عراقيان در خارج از کشور خود جای سئوال و تاسف دارد ولی تعداد زياد ايرانيان که حتی حق ورود به کشور خود را ندارند آن هم ايرانيانی که بسياری از آنان نخبگان اين مرز و بومند و در صورت مراجعت به کشور خود با بستن هزار و يک اتهام به آنان از جمله خانم هاله اسفندياری آنان را وادار به ماندن در غربت می کنيم جای هيچ سئوال و دلسوزی ندارد!!!!!؟؟؟؟

و جالب تر اينکه در اين سالهای وحشتناک ايی که عراق با حضور اين آمريکاييهای مزدور و از خدا بي خبر  سپری کرده  چقدر فوتبال اين کشور پيشرفت داشته است به طوريکه در برابر تيم  ايران اصلا تيم دست و پا بسته ايی نبود !!! و حال بماند که چه کسانی باعث نا آرامی هايی در آن کشور هستند ونمی خواهند آن کشور روی آرامش ببيند تا مبادا آمريکا به عنوان ناجی عراق شناخته شود.

همين سئوالات شايد آنها را برنمی تابد که دست به چنين کارهاي مذبوهانه ايی  مي زنند. به اميد روزيکه ما شاهد اين همه سياست بازی در ورزش مان نباشيم  و هر چه بيشتر شاهد شکوفايی و 

پيروزيهای تيم های کشورمان باشيم.