و هنوز 300
به نام خداوند بخشنده مهربان
اين روزها فيلم 300 همچنان داغ ترين بحث در تمام محافل ایرانی است.و احتمالا تا اتمام اکران این فیلم همچنان این وضع ادامه خواهد داشت.
امروز دوستی حرف زيبايی می زد او می گفت چرا ما ايرانيان هميشه در پی عکس العمل هستيم بيايیم يکبار هم که شده عمل کنيم.
درست است که عکس العمل در برابر چنين اقدام زشت و غيرقابل قبولی عملی بديهی و اقدامی صحيح می باشد اما اگر در موقع لزوم ما عمل درستی انجام داده بوديم مجبور به چنين عکس العملی نمی شديم. شايد اگر خيلی پيشتردر مقابل سد سيوند اعتراض کرده بوديم وسپردن مقبره کورش بزرگ را به آب از ذهن انسانهای بی ريشه پاک می کرديم و شايد اگر سهم بيشتری از تاريخ کشور خود را می دانستيم ، شايد اگر به جای شعرها و ترانه های بيگانه سروده های فردوسی را از بر می کرديم و اگر به جای اسکندر ما کوروش را به دنيا معرفی کرده بوديم شايد اگر نماينده پاکی و مهربانی در دنيا بوديم و همه جا به عنوان تروريست شناخته نشده بوديم و ... و هزاران شايد ديگر الان در اين موقعيت نبوديم.
و فردوسی اين مرد بزرگ و افسانه ايی که هر کجا نامی از ايران و ايرانی به ميان است ناخداگاه اسم او بر زبان جاری می شود که يادش گرامی باد.نمی دانم اگر در اين زمان و در اين عصر می توانست با ما سخنی بگويد چه می گفت آيا از ما دلتنگ نمی شد که سالها رنج و زحمت او را به اين سادگی بر بال فراموشی سپرده ايم؟
نمی دانم .ولی اين را میدانم که اگر هر يک از ما به اندازه توان خود تلاش کنيم و مجهز به سلاح فرهنگ و ادب و تاريخ خود شويم حتی در حد يک چنگال ،شايد سهم خود را در سربرآوردن ايران عزيزمان ايفا کرده باشيم.